@@ အျခားမဲ႔ ၿမိဳသိပ္ျခင္း@@
စကၠန့္႔ေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခုျဖတ္သန္းသြားတိုင္း
မင္းနဲ႔ငါေဝးကြာျခင္းတံတိုင္းေတြအထပ္ထပ္ျခား
ငါ့ႏွလံုးသားမွာဒဏ္ရာေတြမ်ားခဲ႔ပါျပီ
မဏိစႏၵာ
ေရာင္နီဦးရဲ့သခင္မမင္း
ငါမပိုင္တဲ႔ငါရဲ့ဘုရင္မ
မင္းဘ႑ာတံဆိပ္တပ္
ငါရင္ရိပ္ကိုရိုက္ခ်ဳိး
ရာဇဝင္မွာနာမည္ဆိုးမတြင္ေအာင္
ေျခဖဝါးကိုေက်ာ္ေမာ္ေတာင္
မႀကည့္ဝံ႔ခဲ႔ရပါဘူးထိပ္ထားရယ္။
မခ်စ္လို႔တမင္မႀကင္ဟန္နဲ႔တိမ္း
မင္းေယာကၤ်ားတို႔ႏွလံုးသားက
စိမ္းကားျခင္းအေရာင္နဲ႔
တလက္လက္ထေနတယ္လို႔
မ်က္ႏွာေတာ္အလိုမက်လို႔ၿငဴစူရင္လည္း
အထင္လဲြခံအံႀကိတ္ခပ္မဆိပ္ေနမွာပါေဒဝီ။
ခ်စ္ျခင္းဆိုတာပိုင္ဆိုင္မႈလို႔
ဘယ္ခါမွမစဥ္းစား
မင္းမ်က္ဝန္းညိဳညိဳနဲ႔
အျပံဳးေပ်ာ္အေျကာင္းေလးပဲေတြး
အက်ြန့္ရင္ထဲေအးျမရပါရဲ့
ႏွလံုးသားရဲ႔ဧကရီ ရယ္
သခင္မမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ညိုးရင္
မီးေတာက္မတတ္ရင္က
ပူေလာင္ဗ်ာခတ္မေနတတ္တာ
ထိပ္ထားမသိေအာင္သရုပ္ေဆာင္
ခပ္တည္တည္မာန္ထုတ္
ဟန္ေဆာင္ဖို႔အလုပ္ရႈတ္ေနရသူပါ။
ဒါပါပဲေဒဝီ
အရွင္ပိုင္တဲ႔မင္းဘ႑ာ
ကိုယ့္အတြက္မဟုတ္မွန္းသိေပမဲ႔
တစ္ဖက္သတ္မ်က္ကန္း
ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးရဲ့ျမတ္ႏိုးခန္းကို
တမင္တကာဖြင့္ဟ
သခင္မသိေအာင္မျပေတာ့ပါဘူး
ႏွလံုးသားရဲ့လိုခ်င္မႈကိုသိမ္း
ကြ်န္ယံုတစ္ေယာက္လို
ခပ္စိမ္းစိမ္းခစား
သခင္မအပါးေတာ္ျမဲေပမဲ႔
ေျခဖဝါးအထက္ကိုေက်ာ္
မ်က္ေတာင္ေတာင္ေမာ္မဖူးေတာ့မွာ
သခင္မ မသိပါေစနဲ႔
နားမလည္ပါေစနဲ႔ေတာ့ေလ။
အရိပ္
္
No comments:
Post a Comment