ညီမေလးေရးတဲ႔ ပံုျပင္
ဇူလိုင္လဟာ
မပီျပင္တဲ႔ မိုးစက္ေလးေတြနဲ႔ ။
ေခတ္ထဲကို စိမ့္ဝင္လာတဲ႔
အလွတရား
ညီမေလးရဲ႕ ပါးျပင္မွာရဲသြားေပါ့ ။
မရွက္ပါနဲ႔ကြယ္ ။
လက္ဖ်ားေလးကလြဲ(ရင္)
အသိတရားထဲမွာ
ဘယ္အရာက စြဲေဆာင္ႏိုင္မွာလဲ
ကိုယ္က အလွတရားကို
ၾကည့္ရင္းပဲ ႐ူးမယ့္သူပါ ။
ွမဆိုင္ေပမယ့္
သူမ လက္သူႂကြယ္က
လက္စြပ္ေလးကို မုန္းမိတယ္
ေစ့စပ္လက္စြပ္ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ဆိုတဲ႔
အေတြးနဲ႔ ။
တလႈပ္လႈပ္ ခုတ္ေမာင္းခဲ႔တဲ႔
ဘတ္စ္ကားႀကီးဟာ
အထူး တံဆိပ္ပါ႐ံုကလြဲရင္
ဘယ္ေနရာေရာက္လဲ
ကိုယ္မသိဘူး ။
သူမဟာ ကိုယ္ရဲ႕ မွတ္တိုင္ေလးပါ ။
ႁပြတ္သိပ္အထိုးခံရတဲ႔
စိတ္ကေလး ပိန္လာျပီ
နဖူးက ေခြ်းစေလးေတြ
သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ
ပင္ပန္းေနရွာေပါ့ ။
အမွတ္တမဲ႔ ညီမေလးလက္ထဲက
ဆြဲျခင္းေလးကို လွမ္းဆြဲမိ ။
မလန္႔ပါနဲ႔ကြယ္ ။
ကိုယ္ ဒီလက္ဖ်ားေလးကို
အထိခိုက္မခံႏိုင္လို႔ ။
ထိုင္ခံုေလး လြတ္သြားျပီ
ညီမေလး ထိုင္လိုက္ျပီ
ဆြဲျခင္းေလး ျပန္အေပး
ေဟာ …… ေတြ႔ပါျပီ
သူမလက္ဖ်ားေလး ေအးေနတာ
ဆတ္ကနဲ အထိ
သိလိုက္ရေပါ့ ။
ေအးခဲမႈဟာ ကူးစက္ပိုးမႊားလိုလား
ကိုယ့္မွာပါ ေတာင့္ခဲလို႔
တစ္ခုပဲ …
စိတ္ကေလးက ေႏြးလို႔ ။
ေက်ာက္႐ုပ္လိုျဖစ္ေနတဲ႔ ကိုယ္က
အေပၚက မိုးအၾကည့္
သူရဲ႕ လည္ဟိုက္အက်ႋီေလးဟာ
မလံုမလဲ ျဖစ္သြားပံုပဲ ။
မဟုတ္ရပါဘူးကြယ္ ။
လက္ေခ်ာင္းေလးက လြဲ(ရင္)
အာ႐ံုထဲဝင္လာတာ
ဘယ္လို တဏွာမွမရွိပါဘူး
ဘုရားေပါင္းစံု စူးပါေစ
ငရဲေပါင္းစံု က်ပါေစ
စိတ္တစ္ခုလံုးကို ဖံုးထားတာ
ေဆးမဆိုးထားတဲ႔ လက္သည္းေလးပါ ။
"ေက်ာင္းေရွ႕ ဆင္းမယ္"
"အင္း ကိုယ္လည္း ဆင္းမယ္"
သူမ ကိုယ့္ကို
တခုတ္တရ ေျပာလိုက္တာ
ရင္ထဲ လိႈက္ျပီး ေပ်ာ္တယ္ ။
ထိုေန႔က
ေကာ္ဖီဆိုင္ထိုင္
စကားေတြေျပာ
စိတ္ျခင္း ဖလွယ္
မွတ္မွတ္ရရပါ
သူလက္ေခ်ာင္းေလး
မိုးစိုမွာစိုးလို႔
ကိုယ္ထီးေဆာင္း ေပးလိုက္မိေပါ့ ။
ရမၼက္တစ္ခုေပါ့
လိပ္ျပာေတြရဲ႕ သဘာဝ
သူမ သိမွာပါ
သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးကို
ဝဲေနမိတဲ႔ လိပ္ျပာဟာ
ကိုယ္ပါ …… ညီမေလး ။
"ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ဆီအျမဲလာတာလဲ" တဲ႔
ေမးတတ္လိုက္တာကြယ္ ။
ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ
ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြလို တရွဲရွဲေအာ္ေနတာ*
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါ ညီမေလး ။
မင္းလက္ဖ်ားေလးနဲ႔
သပ္တင္လိုက္တာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ
ႏြဲ႔ျပီး ပါသြားတယ္ေလ ။
မယံုၾကည္ဘူးကြယ္
အသက္အရြယ္ဟာ
အာသာေျဖခံစားမႈကို
စလြယ္မသိုင္းေတာ့ပါဘူး ။
စိတ္ဆာတိုင္း စားမိတဲ႔အခါ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ
ပီဇာတစ္ခ်ပ္ ျဖစ္ႏိုင္
ဒိုးနပ္တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္
ပူတင္းတစ္လံုး ျဖစ္ႏိုင္
သူမဟာ ကိုယ့္အခ်စ္ကို
ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ကိုက္စားသြားတာ
သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ ။
ကိုယ္ဟာ
ကယ္လီဖိုးနီးယားကို မသိဘူး
ေလာ့ခ်္အိန္ဂ်လိစ္ကို မသိဘူး
ကပၸလီကို မသိဘူး
အယ္အယ္ကူးေဂ်ကို မသိဘူး
ဒါေပမယ့္ ……
ညီမေလးႀကိဳက္လို႔
ဟစ္ေဟာ့ပ္ကို ႀကိဳက္ခဲ႔တဲ႔သူပါ ။
ကိုယ္ဟာ
ဖယ္ရီကားတစ္စီးပါ
ထမင္းခ်ိဳင့္ေလးတစ္လံုးပါ
ဖဲထီးေလးတစ္လက္ပါ
ေမႊးပြ႐ုပ္ေလး တစ္႐ုပ္ပါ
သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔
ပြတ္သပ္တိုင္း ကိုယ္ဟာ
အာလာဒင္ ျဖစ္သြားတဲ႔
ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါ ။
ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ
အေငြ႕ပ်ံ သိပ္လြယ္တာပဲ ။
ကိုယ္ဟာ
ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး
ေပါက္ၿပဲတဲ႔အထိ
အထိုးခံရျပီးမွ
တေယာတစ္လက္ ျဖစ္ခဲ႔ရသူ ။
ေကာ္ဖီက ခါးေပမယ့္
ဇိမ္ဆြဲေသာက္ခ်င္လာသူ
ေဟာ ……
ငပုတ္က လကိုမဖမ္းဘဲ
ကိုယ့္ကို ဖမ္းေတာ့မယ္
ညီမေလး ။
ကိုယ့္ရဲ႕
ေယာက်ၤားတံခြန္ဆိုတဲ႔ မာန
ေကာင္းကင္က ျမင့္လြန္းေတာ့
ဓူဝံၾကယ္ေလး ရင္ဝမွာ
က်ကြဲသြားေပါ့ ။
ေျပးထြက္ပါရေစ
ေခ်ာင္ပိတ္အရိုက္ခံရေပမယ့္
ကိုယ္ျငိမ္ေနရတယ္
မေဟာင္ပါဘူး
မကိုက္ပါဘူး ညီမေလး
မင္းနဲ႔ ပက္သက္ရင္
ဘယ္အရာမွ ေသြးစို႔မခံႏိုင္ဘူး ။
ေပ်ာ္ပါ
ရႊင္ပါ
ကိုယ့္ လိပ္ျပာေလး
လံုေအာင္ထားပါ့မယ္ ။
တစ္ခုပါပဲ ညီမေလး
ဘုရားသခင္ေရွ႕မွာ
မင္းလက္ေခ်ာင္းေလးေတြ
တျခားလူကို မေပးလိုက္ပါနဲ႔
ကိုယ္ေသသြားႏိုင္လို႔ ။
ေႏြစကူး
No comments:
Post a Comment