Wednesday, 29 January 2014
အပိုဆာဒါးေတြျဖတ္ခ်ထားလိုက္တယ္
မီးပံုထဲ ခုန္မဆင္းခင္ ကတည္းက
တြင္းကို ၾကိဳတူးထားၿပီးသား
မနက္ခင္းေတြ လြဲေပးရတိုင္း
ညည့္ပိုနက္လာေပါ့
အေမွာင္ထဲမွာေပ်ာ္သူရဲ့ စံုလံုးကန္းၿခင္းမ်ိဳး
အနာေဟာင္းကို လ်ွာနဲ႔သပ္ အရသာခံတယ္
တစ္သ်ွဴးတစ္စဟာ လမ္းေဘး လံုးေထြးတြန္႔ေၾက
ၿငမ္းလည္း ၿပိဳခဲ့ေပါ့
ငါ့ပုခံုးကို နင္းတက္သြားပါ
ငါက ထုသားေပသားက်ၿပီးသား
အၿမင့္ဟာ နင္းတက္သူေတြအတြက္ တင့္တယ္
ေၿမဇာပင္က ေၾကမြေနၿမဲ
အို
ငါက ထိကရုံးမွ မဟုတ္တာ
ကြ်ဲပုခံုးၿပရင္း မာန္တင္း တက္ေခါက္
အနိမ့္အၿမင့္ တန္းညိွမရတဲ့ ပထမေလွကားထစ္ပဲ
အသက္ကို ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ရႉတယ္
ယဲ့ယဲ့ေလးရွင္သန္ေနရတဲ့ဘဝ
ရင္တစ္ခ်က္ခုန္တိုင္း အိပ္ကပ္စမ္းေနရမွေတာ့
စပ်စ္သီးကုုိခ်ဥ္တယ္သတ္မွတ္
စြန္႔ခြာ ေက်ာခိုင္း လမ္းတိုင္းဟာ
ခေရာင္းေတာ ထ ေနေတာ့တယ္
သူရ (စလင္း)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment