အၿမင့္တက္တိုင္း
အၿမင့္ကိုေရာက္သတဲ့လား။
ေလသင့္တိုင္း ယိမ္းထိုးေနတဲ့
ထန္းပင္ထိပ္မွာ
အေဖကထန္းလွီး
မမကေၿမအိုးေကာက္
ညီမေလးက ထန္းလက္ေၿခာက္ေတြစုလို႔။
ညီေလးစာအံသံေတြ
ညံေနတဲ့ထန္းတဲထဲမွာ
အိုးကပ္ထဲကဆန္ကိုၿခစ္လို႔
အေမကိုဘာကိုေတြးေနမလဲ။
ငုပ္မိသဲတိုင္
တက္နိဳင္ဖ်ားေရာက္ဆိုတာထက္
ေသခ်ာတာကေတာ့
ၿမဳပ္ေနလို႔ ေပၚမလာနိဳင္တဲ့ဘဝေတြ။
သူရ (စလင္း)
No comments:
Post a Comment