ကဗ်ာဟာ မန္းျမိဳ႕ေတာ္ေပါက္စီပဲ ေခတ္ဟာ ေလာ္လီေပါ့ပ္ပဲ သံသရာဝဋ္ဆင္းရဲကို ေျခနဲ႔နင္းျဖတ္ဆိုလည္း ရဲတယ္

ၿမိဳ႕ျပအတုေတြ ေပါတယ္ ၊ ဟစ္ေဟ့ာပ္သီခ်င္းေတြ ေပါတယ္ ၊ သံစဥ္ေတြ ေႏြရာသီထဲ ျငိမ့္ဆင္း ထရန္စေလးရွင္း အသစ္ႀကီးပဲ ။ ေနာက္လ ပိေတာက္ေတြ ပြင့္မယ္ ၊ ေနာက္ႏွစ္ မီးေတြလင္းမယ္ ။ အခ်င္းခ်င္း ေခ်ာင္းဟန္႔ သတိေပး ၊ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းအသစ္ႀကီးပဲ ။ ေဂးလ္ဘာသာစကားေတြက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေလာက္က ေခတ္စား ၊ အခု ၂၀၁၄ မွာ ကိုရီးယားစကားေတြ ေခတ္စားတယ္ ။ ကမာၻဟာ ျပားသြားျခင္း (သို႔မဟုတ္) ဖ်ားသြားျခင္း ။ ေယာက်ၤား ၁း၃ မိန္းမ ၊ မ်ိဳးရိုးဗီဇဟာ အေရးပါလာမႈ ။ ထံုးစံအတိုင္း ခ်စ္ကြဲညား ျမန္မာ့ဗီဒီယိုေခြေတြ ၾကည့္ ။ ထံုးစံအတိုင္း အေပါစား ဝတၳဳေတြ ဖတ္ ။ ထံုးစံအတိုင္း နိုင္ငံေရးေတြ ေျပာ ။ ဆိုရွယ္ျဖစ္မႈနဲ႔ ေရာျပီး ပါးေျပာင္လာတဲ႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ေတြ တြစ္တာေတြ သံုးစြဲ ။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ မိဘမဲ႔ကေလးတစ္ေယာက္ ဒိုေနးရွင္းေပါင္မုန္႔ႀကီး ကိုက္လို႔ အြန္လိုင္းေပၚတက္လာတယ္ ။ တန္ဖိုးနည္း အိမ္ယာေတြ တန္ဖိုးနည္း ဖုန္းေတြ တန္ဖိုးနည္းကဗ်ာစာအုပ္ေတြ အြန္လိုင္းေပၚတက္လာတယ္ ။ စကားမပီတဲ႔ ကေလးကို ေရွးေဟာင္းသီခ်င္းေတြ ဆိုခိုင္း ၊ တကယ့္ကို ေပၚပင္ဟာသပဲ လက္ခုပ္တီးအားေပး ။ ကမာၻေက်ာ္ မ်ိဳးခ်စ္ကဗ်ာဆရာ ၊ ေရေသာက္ရင္း သြားၾကားညပ္တာလည္း ရွက္စရာပဲ လက္ခုပ္တီးအားေပး ။ ဂူးဂဲလ္မွာ ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ရိုက္ရွာတယ္ ။ ေျမပံုထဲကအတိုင္းပဲ လိွဳင္သာယာ မီးခြက္ေစ်းကေန ေလာ့အိန္ဂ်လိစ္ ဘူတာ႐ံုအထိ ။ နား ၊ ႏွာေခါင္း ၊ မ်က္လံုး ႀကံဳရာပစ္ဆြဲ အဓိကအခ်က္က ရင္သားႀကီး အိတြဲမေနရင္ ရၿပီ ။ ဝဋ္ဆင္းရဲလား အေရခြံပါလန္သြားမယ္ ။ သိပ္သိ ၊ သိပ္တတ္ ၊ ေခတ္ကိုက အဂြမ္းႀကီး ။ ဒီမိုကေရစီကို ဖြန္ေၾကာင္တယ္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဖြန္ေၾကာင္တယ္ ။ အမွတ္တရ ရက္မွန္သမွ် ဖြန္ေနတဲ႔ ဖြန္အနုပညာ ၊ ဖြန္ေၾကာင္လူ႔အဖြဲ႕အစည္းလို႔ ငါက သတ္မွတ္ေတာ့ ေလတာေပါ့ တဲ႔ ။ ဖက္ခ္ပဲ ။ ဘုရားသခင္ေတာင္ မဖတ္ဖူးတဲ႔ ငါ့ကဗ်ာကို မင္းကအလြတ္က်က္ျပီးေျဖတယ္ ။ ကိုယ္သိသေလာက္ဟာ အမွန္တရား မျဖစ္ဘူး * ေမာင္မိုးျမင့္က အရူးပဲ ဒါကို လက္ခံတဲ႔ ငါလည္း ေစာက္ေပါပဲ ။ ငါ ေလးစားတဲ႔ေကာင္ေတြ ေခြးဘဝေရာက္မွာ ငါစိုးရိမ္တယ္ ။ တန္ဖိုးထားမႈလြဲေခ်ာ္ေတာ့ အတုေတြပဲ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕လာ ။ သဘာဝပဲ ပစ္ထားလိုက္စမ္း ။ အာေပတူးခ်င္း မ်က္ေစာင္းခ်ိတ္ဆြဲ ၾကြပ္က်ဲစရာၾကီး ။ ဒီလို ဂေဂ်ာင္ကဗ်ာေတြကိုပဲ ဖတ္ေနရတယ္ ။ မဂၢဇင္းစာမ်က္နွာေတြမွာ ငါဖီးလ္မလာတဲ႔ စာေတြနဲ႔ ဝဲပစ္လိုက္တယ္ ။ ေအာင္ရင္ၿငိမ္းပဲ ၊ ေအးခ်မ္းပဲ ၊ ရင္ခြင္ရွိန္းပဲ စိတ္ခံစားမႈက အတိတ္ကို ဖ်က္ခ်လိုက္ျပီ ။ သားေလ်ာသြားတဲ႔ ဗိုက္ကပူလာ ။ အဆဲသန္တိုင္းသာ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ရင္ သားငါးေစ်းမွာ ကဗ်ာဆရာေတြ အပံုလိုက္ပဲ ။ မင္း ခ်ိန္ခြင္ႀကီးကို လမ္းေဘးစာအုပ္ထဲ ပစ္ခ် ။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာ ေရာင္တူေရာင္ကြဲ ေဂၚလီလံုးေတြ ႏိႈက္ျပီး အဂၤါထိပ္မွာ ပစ္တပ္လိုက္တယ္ ။ ေဘာဇ္ပဲ ။ မင္းစြဲသြားလိမ့္မယ္ ဒီကဗ်ာ ။







ေႏြစကူး

ကြက္လပ္မ်ား

မစၥ ဖရီဂ်န္ထရီ
သူမလက္ဖ်ံေပၚမွာ အစိပ္အက်ဲမညီတဲ႔
ေမႊးညွင္းစိမ္းမ်ားနဲ႔
သေႏၶမေအာင္တဲ႔ ဝမ္းကပူလာတာ
ကမာၻ႔အျပင္ကေနၾကည့္လည္း
..... ။

တေစၧမႈတ္ထုတ္လိုက္သမွ် မီးခိုးမ်ား
သူမေကာင္းကင္မွာ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႔သြားေပါ့
အေရျပားေပၚမွ အက္ဆစ္မိုးမ်ား
ႏွလံုးသားအထိ တိုက္စားသြားျပီ
မ်က္ရည္ခ်င္းထိ႐ံုနဲ႔ မီးထေတာက္မဲ႔အျဖစ္
အံတင္းတင္းဖိႀကိတ္ထားလည္း
..... ။

ကိုယ့္ေခြ်းနဲ႔ ကိုယ္ႏႈံးခ်ိ
ကိုယ့္ေသြးနဲ႔ ကိုယ္အဆိပ္သင့္
ေလးထမ္းလာတဲ႔ မုဆိုးက
သားေကာင္ကို နမ္းျပီးသတ္တဲ႔ ျမင္ကြင္း
ပစၥဳပၸာန္နဲ႔ ေက်ာခ်င္းကပ္ထားပါ
ဒီဘက္ေခတ္မွာ သစၥာခံေတြရဲ႕ ဓါးက ပိုထက္တယ္
ဓါးဆိုတာ ေက်ာကိုထိုးလည္း
..... ။

ေသသြားတဲ႔အပင္ကို ေရေလာင္းၿပီး
ေျမၾသဇာကို ရင္ဘတ္ထဲအျပည့္ထည့္ထားပါ
လမ္းမေပၚမွာ ယမ္းမႈန္႔ေတြခင္းထား
မီးပြားေလးတစ္ခ်က္ေလာက္က်တာနဲ႔
..... ။

မစၥ ဖရီဂ်န္ထရီ
စီးကရက္ခ်င္း မီးကူးသင့္ျပီ
ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း နမ္းသင့္ျပီ
တစ္ေယာက္ခြက္ တစ္ေယာက္ထိခတ္
ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အနားသတ္မွာ
ဗီသိုဘင္ေတးသြားမ်ားထည့္လိုက္ၿပီ
ဟုတ္ကဲ႔ ။ ဘဝဟာ ေရတိုစီမံကိန္းတစ္ခုပါ
ဟုတ္ကဲ႔ ။ ဘဝဟာ ဆယ္ျပားေစ့ေထာင့္ခ်ိဳးေလးပါ
ဟုတ္ကဲ႔ ..... ။







ေႏြစကူး

၂၀၁၅

"" ၂၀၁၅ "" အရွိန္ေကာင္းဆို ဖြင့္ထားတဲ့ရြက္မွာ ေလေတြကအင္ၿပည့္အားၿပည့္ တိုးဝင္ေမာင္းနွင္လို႔ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ခရီးကနွင္ေနၿပီ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕ကိုတစ္ဖြဲ႕ တစ္အုပ္စုကိုတစ္အုပ္စု တစ္ဖက္နွင့္တစ္ဖက္ သံသယေတြနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ မလံုၿခံဳမႈေတြၿခံဳရင္း ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ခရီးကနွင္ေနၿပီ တစ္စံုတစ္ခုကိုယံုယံုၾကည္ၾကည္ေမ်ွာ္လင့္ အားကိုးတၾကီးဖက္တြယ္ထားသူမ်ား ဆုေတာင္းတိုင္တည္ေစာင့္ၾကိဳေနသူမ်ား ကိုယ့္ထိုင္ခံုေစာင့္ေနရာေပ်ာက္မွာေၾကာက္ေနသူမ်ား တြန္းတိုက္တိုးေဝွ႕ေနရာလုေနသူမ်ား တစ္ရက္ေလာက္ဥပုပ္ေစာင့္သီလၿမဲသေယာင္ အေယာင္ေဆာင္ကေဇာ္သမားမ်ား အာေပါင္အာရင္းသန္သန္အေၿပာအေဟာေကာင္း လက္ခ်ည္းဗလာေပါခ်ာခ်ာမ်ား ေရွ႕ေနာက္လက္ညိႈးထိုးအၿပစ္တင္ စင္ၿမင့္တက္ရန္ၾကံၾကသူမ်ားနဲ႔ စည္စည္ကားကားရြက္လႊင့္ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ခရီးကနွင္ေနၿပီ။ ၂၀၁၅ဟာ သံသယအစိုင္အခဲၾကီး ၂၀၁၅ဟာ မေရရာမေသခ်ာမႈ ၂၀၁၅ဟာ အနင္းခံေတြကို ဆက္နင္းဖို႔လား ၿမွင့္တင္ဖို႔လား ၂၀၁၅ဟာ စစ္ပြဲလား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလား ၂၀၁၅ဟာ ၿပည္သူေတြအတြက္ ၾကမၼာအေၿပာင္းအလဲလား ၂၀၁၅ဟာ ထူးမၿခားနား အာဏာရွင္အထည္ၾကီးပ်က္ေတြ အတြက္ပဲလား ၂၀၁၅ဟာ ဘာလဲ ? လူမ်ိဳးေရးနဲ႔ စီးပြါးေရး အဓိကရုဏ္းနဲ႔ စစ္ပြဲမ်ား သန္း ၆၀ ေက်ာ္ရဲ႕ ကံၾကမၼာ ... ဒီမွာ ၂၀၁၅ ခင္ဗ်ားဟာ သမိုင္းရဲ႕ စာမ်က္ႏွာသစ္ ျဖစ္မလား ထပ္ၿပီး ညစ္ မလား သစ္ေတြေရာင္းတယ္ ေတာေတြေရာင္းတယ္ ေတာင္ေတြေရာင္းတယ္ ဂက္စ္ေတြေရာင္းတယ္ သံုးမကုန္လို႔တဲ့လ်ွပ္စစ္လည္းၿပည္ပေရာင္းတယ္ ေနာက္ဆံုး တစ္နိဳင္ငံလံုးရဲ့အသက္ဓါတ္နဲ႔ စီးဆင္းေနတဲ့ၿမစ္ဧရာတာင္ ေခြးဦးေနွာက္နဲ႔တြက္ခ်က္ေရာင္းတယ္ ေနာက္ထပ္ေရာင္းစရာမရွိရင္ ၂၀၁၅မတိုင္ခင္လူေတြပါထုတ္ေရာင္းဦးမယ္ နိဳ႕ေသာက္ပါ ထမင္းတစ္နပ္ေလ်ွာ့စားပါ ၾကီးပြားတိုးတက္ေရးဆံုးမစာနီတိေတြဟာ ၂၀၁၅အသြားလမ္းမွာပလူပ်ံလို႔။



 ကဗ်ာ ေမ်ွာ့ၾကိဳး စုစည္းမႈ

 နတ္ဆိုး သူရ (စလင္း)

ဟုတ္ကဲ့ - ဘုရားေဟာမယ့္တရားနဲ႔ ကြၽတ္တမ္းဝင္ဖို႔ထက္ ကမာၻေျမအတြက္ က်ဳပ္အရိုးေတြ ေျမေဆြးျဖစ္ခ်င္တယ္

နာက်င္တယ္ ငိုေႂကြးတယ္ မ်က္ရည္က်တယ္ တဆင့္ခ်င္း လူသားဆန္ဖို႔ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ပံုစံခြက္အေဟာင္းပဲ ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေစာက္ရမ္းခ်စ္တယ္ * ဟုတ္ကဲ့ အဲ႔ဒါ အေကာင္းဆံုးဟာသပါပဲ ။ ဘုရားသခင္ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အသိဥာဏ္ကို မုဒိန္းက်င့္သြားၿပီ ။ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္နဲ႔ ေသြးသားအျပန္အလွန္လံႈ႔ေဆာ္ျခင္းဟာ လိင္တူဆက္ဆံျခင္းထက္ ျမင့္ျမတ္ပါတယ္ ။ I am God !! ဒီလိုစကားကို ေျပာဖို႔ မိုးႀကိဳးအႀကိမ္ႀကိမ္ အပစ္ခံဖူးတယ္ ။ Social wesite ေပၚက သစၥာတရားေတြ လူအဖြဲ႕အစည္းၾကားက ကတိစကားေတြ အားလံုးဟာ ရာသီေသြး ေပစြန္းထားတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးအတြင္းခံလိုပဲ ။ ရြံစရာပါေပါ့ ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ပရိယာယ္ေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္ ။ အာဏာမုန္ယိုမႈ ၊ ေငြေၾကး ၊ ဂုဏ္ျဒပ္ စတဲ႔အာသာငမ္းငမ္းျဖစ္ျဖစ္မႈ လူသားဆန္ဆန္ ဆက္လက္႐ူးသြပ္ေပးၾကပါ ။ သူယုတ္မာေတြမရွိဘဲ ကမာၻႀကီးဟာ ေရရွည္မရပ္တည္ႏိုင္ပါဘူး ။ ဘုရားသခင္ဟာ သူ႔ဖခင္ရဲ႕ ဒုတိယဇနီးကို ျပစ္မွားဖူးလား ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ရဲ႕ ဇနီးေလာင္းကို Living together ေနဖို႔ စည္း႐ံုးဖူးလား ။ လူသားမဆန္မႈေတြပဲ ေတြ႔ရ ။ လက္ရွိ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ျပင္ပကို ေရာက္ေနၿပီ ။ နာမည္ႀကီး ပြန္းဆိုဒ္တစ္ခုမွာ seen by 50 millions အထိ ရွိေနျခင္း ၊ google ရဲ႕ Search engine ဟာ တစ္ေနကုန္ Porn blog ေတြ ရွာေဖြေနရျခင္း ၊ ဟုတ္ကဲ႔ လူသားအားလံုးဟာ လူသားဆန္တတ္ပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေပတံတစ္ေခ်ာင္းကို ႏွစ္ခါခြဲတိုင္းတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕က စည္းမ်ဥ္းေဘာင္ေလးအေပၚ ကပ္လ်က္ လမ္းေလွ်ာက္တယ္ ။ သူေတာ္စင္ေတြ ၊ လူယုတ္မာေတြ ၊ သူေဌးေတြ ၊ လူငမြဲေတြ ၊ အာဏာရွင္ေတြ ၊ အျပစ္သားေတြ ၊ အဆိုေတာ္ေတြ ၊ ကဗ်ာဆရာေတြ စတဲ႔ စိတ္ေဝဒနာေတြကို က်ဳပ္တို႔ေမြးျမဴၾက ။ ငရဲနဲ႔ လူဘံုကို အတက္အဆင္း ခလုပ္ေမာင္းေလးထဲထည့္ျပီး ပစ္ခတ္ ။ ဟုတ္ကဲ႔ ေသသြားရင္ ေအးတာပဲ ။ ကိုယ့္စိတ္ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ဟာ သူတစ္ပါးအေပၚ ထိခိုက္ေစမယ္ဆိုရင္ ရြံ႕စရာပဲ ။ အနီးကပ္ဆံုး facebook ေပၚမွာ ဒီလို ေစာက္႐ူးေတြ ေပါတယ္ ။ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ဘာသာေရးသမားေတြ အဆိုေတာ္ေတြ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြ ကဗ်ာဆရာေတြ ေဘာ႐ူးေတြ ဆိုရွယ္နက္ဝက္ေပၚမွာ တတိယကမာၻစစ္အတြက္ အစပ်ိဳးေနၾကပံု ။ Social network @ nuclear 21 Century .bomb/ ကြန္ယက္တစ္ခုကေန ဖိုက္ဘာဆက္ေၾကာင္းေတြၾကား စိတ္ခံစားခ်က္တစ္ခ်က္ေျပာင္းတာနဲ႔ အေသးဆံုး အက္တမ္ေတြ ထ ေပါက္ကြဲလိမ့္မယ္ ။ ေသျခင္းတရားအတြက္ ဘုရားသခင္ေတြ ထ လာမယ္ ။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ တရားေတြ ထပ္ေဟာမယ္ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ အကုသိုလ္ အစိုင္အခဲဟာ သူတို႔ကို ဘုရားျဖစ္ဖို႔ အားေပးလိုက္သလိုပါပဲ ။ ဟုတ္ကဲ႔ ဘုရားေဟာတဲ႔ တရားနဲ႔ ကြ်တ္တမ္းဝင္ဖို႔ထက္ ကမာၻေျမအတြက္ က်ဳပ္အရိုးေတြ ေျမေဆြး ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္ ။







ေႏြစကူး

စိတ္အပ်က္အစီးမ်ား ပံုတူမ်ိဳးပြားျခင္း

ေန႕နဲ႕မဆုိင္လုိ႕ညဝတ္ရုံကုိ အသာတႀကည္ျခဳံလုိက္ေတာ့
တစ္မုိးလုံးက ကုိယ့္အတြက္ျဖစ္နုိင္ခဲတယ္
အမ်ားေျပာ စကားေတြ နဲ႕ အေျပာမ်ားပါ မ်ားေတာ့
အေသာစကားေတြသာ အေမာဆုိ႕ေပါ့
ၿခကုိက္ခံထားရတဲ႕ ဘဝကုိဖုန္သုတ္လုိ႕
ပလက္ေဖာင္းမွာ ျဖန္႕ခင္းခ်ခင္း ေလလံ စနစ္အသစ္နဲ႕
ေလ်ာ့ေစ်း ေပါ့ေစ်း ရွိတယ္ ရွိမယ္ လာသာလာထား ပ်ံက်ေစ်းတန္းလုိ
' ပြဲစားမလုိ ကုိယ္တုိင္ဆက္သြယ္ပါ'
အေခ်ာင္နဲ႕အလစ္ ကုိ ေတာ့ လ်ဳိဝွက္တဲ႕အိေၿႏၵ
လုံျခဳံေရး ကင္မရာ မ်က္ျပဴးစနစ္ သံသယေတြ ပန္းလုိ ပြင့္တယ္
အုတ္တစ္ခ်ပ္ဆုိမွ သဲတစ္ပြင့္ေလာက္ေတာ့ ပါနုိင္ အားခဲ
ဒီမယ္ ဗ်ာ
စိတ္အတင္အခ် ဆုိတာကုိ သေဘာၤဆိပ္မွာ တာလီ ေပးျပီး
ကုန္တင္ကုန္ခ် အကြက္အကြင္းလုိ မွတ္ဖုိ႕ မရွင္းဘူး
အငုိလြယ္ အရႈိက္ခက္
တစ္ေခတ္တစ္ခါကေပါ့
အေလွ်ာ့အတင္း ကုိ ပဲ အတင္းေလွ်ာ့ထားလုိက္လုိ႕
ကိစၥ ျပတ္ဖူးတယ္ မယုံရင္ ပုံျပင္သာမွတ္။
ဒါကတစ္ဖက္ေန ဝါဒနဲ႕ အေတြး
သုံးစြဲထားတာမ်ားေတာ့ နည္းနည္း့ေဆြးေနေရာ့မယ္။
မျဖစ္မေန နဲ႕ ျဖစ္ေနေန ေလွ်ာက္လမ္းမမ်ားက မ်ားမ်ား
ေျခေထာက္ေတြ တစ္ခါတည္းနဲ႕ လုိရာကုိ မကားနုိင္ဘူး။
ခုမွာေတာ့အလင္းမရွိတဲ႕ရပ္ဝန္းမွာ လမင္းကုိပုံဖမ္းျပီး
စိတ္မွန္းနဲ႕ဆြဲေနရတာပဲၾကည့္
လက္ကုန္ခက္တဲ႕ႀကားမွာ အခက္ကုန္လက္ေနတာကုိက
စိတ္ပ်က္ဖြယ္ သာသာ။



လကၤာ အတၱ

အိုးစည္ဒိုးပတ္

အိုး စည္ ဒိုး ပတ္




လက္ႏွစ္ဘက္ေလျဖန္႔လို႔
ေတာင္းခံမိတာပါ....
ေလာဘၾကီးတယ္လို႔မေျပာပါနဲ႔
ငါကအတၲ နည္းနည္းပဲရွိတာပါ
သံေယာဇဥ္ ေတြကေစခိုင္လို႔
လက္က်န္အင္အားေလနဲ႔လိုက္ရွာတာပါ
နင္ကေတာ့ ျပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ႔မ်က္နာနဲ႔
လူေတြအရမ္းရႈပ္တဲ႔ လွည္းတန္းမွာ
စိန္ေျပးတိုင္ေတြေဆာ့ေနေလရဲ႕
ငါမသိခဲ႔တာအမွန္ပါ ....
ေလပူ တခ်က္မႈတ္ထုတ္
ငါ့အိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ငါတစ္ေယာက္ထဲရယ္
နင္မတရာခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္မွာေတာင္
ပိုျပီးခ်စ္ေနတတ္တယ္ ....
ေမ့လို႔မွ မရတာ
သံေယာဇဥ္ကို ျဖတ္လို႔မွ မရတာ
ဆိုင္းဝိုင္းတီျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး
ဆက္ေဆာ့ၾကတာေပါ့ မတင္ေရႊ.....
အိုးစည္ဒိုးပတ္ .......
အိုးစည္ဒိုးပတ္ .......      ။          ။





ေပတလူ

အလြမ္းဆီးႏွင္းမ်ား တျဖိဳင္ျဖိဳင္က်ေနေသာ ခ်စ္သူေဝးရာသီ

***အလြမ္းဆီးႏွင္းမ်ားတၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က်ေနေသာခ်စ္သူေ၀းရာသီ***
♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥



မနက္ေစာေစာအျပင္ထြက္တဲ့အခါ
ႏွင္းရည္စိုလဲ့လဲ့အမံႈအမႊားမ်ားဟာ
မ်က္ေတာင္ဖ်ားဆီမွာ
အေႏြးဦးထုတ္အေပၚယံဖ်ားမွာ
အလိုတူတူမတူတူ
အလိုအေလ်ာက္လာေရာက္ဖက္တြယ္ထားၾကေတာ့တာပါပဲ

ေဟာဒီ•••ႏွင္းရည္ႏွင္းစက္ေတြဟာ
သူ႔ကိုခ်စ္ေနတဲ့ခံစားခ်က္မ်ားလို
ကိုယ့္ကိုၾကည္ႏူးေစတယ္
ၿပီးေတာ့ အလြမ္းမ်ားလို
ခ်မ္းတုန္ေစတယ္။

ေအးစက္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ကေလးမွာ
ကိုယ့္ႏွလံုးသားေလးလည္းေအးစက္
ခ်စ္သူအေ၀းမွာေနရသူတိုင္း
အျပံဳးေတြအျမဲေႏြးေနတယ္ဆိုတာ
ဘယ္႐ွိပါ့မလဲကြယ္။

"အရိပ္လိုခ်င္ေနပူကေစာင့္"တဲ့
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေနပူႀကီးထဲမွာ
မနားတမ္းေျပးရင္းလႊားရင္း
အခ်စ္မွာမလိုပါဘူးဆိုတဲ့ပကာသနမ်ားကို
ဦးထိတ္ပန္ဆင္ဖို႔ ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကိုလ်စ္လ်ွဴ႐ႈ
သူက•••ေနပူႀကီးထဲမွာေျပးတယ္

ပု၀ါပါးစြန္းမွာကိုလည္းမစိုးထိတ္
တစ္႐ြာသားစိတ္ေျပာင္းမွာကိုလည္းေသြးမထိတ္ဘဲ
အခ်စ္တစ္ခုကိုယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔
ကိုယ္က•••ေနရိပ္ထဲကသူ႔ကိုေစာင့္တယ္။

လိေမၼာ္သီး စားၿပီးတဲ့အခါအခြံေတြလႊတ္မပစ္ဘဲ
ေနလွန္းထားလိုက္သလိုမ်ိဳး
ဆံုေတြ႔ခ်ိန္ခဏရဲ႕ခ်ိဳျမမႈမ်ားမွကြာက်လာတဲ့
အခ်စ္မိနစ္ အခ်စ္စကၠန္႔မ်ားကို
ရင္ေငြ႔ေႏြးေႏြးေအာက္မွာသိမ္းဆည္း
လိေမၼာ္ခြံကိုလူသံုးကုန္အျဖစ္ျပန္လည္အသံုးျပဳသလုိ
အလြမ္းျပဇာတ္တိုေလးမ်ားအျဖစ္ဖုန္းထဲကေနထုတ္လႊင့္ၾကတယ္။

ပခံုးခ်င္းမွီထားမယ္
လက္ခ်င္းခ်ိတ္ထားမယ္
နန္းၿမိဳ႕႐ိုးႀကီးကိုအတူတူေငးမယ္
ၿပီးေတာ့•••
တစ္ေယာက္မ်က္၀န္းကိုတစ္ေယာက္ျပန္လည္ေငးၾကမယ္

ု
ေ၀းေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြတိုင္းမွာ
စိတ္ကူးနဲ႔အႀကိမ္ႀကိမ္႐ူး
အခိုက္အတန္႔ကာလေလးကိုမၾကာခဏေတြး
"င႐ုပ္သီးေလ်ာ့စားပါ"ဆိုတဲ့သူ႔စကားကို
အႀကိမ္ႀကိမ္ၾကားေယာင္ၿပီးအႀကိမ္ႀကိမ္ေဖာက္ဖ်က္
ကိုယ္ဟာ သူ႔စကားကိုနားမေထာင္တဲ့
သူ႔ညီမဆိုးေလးတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္တယ္

သူ႔ညီမဆိုးေလးကိုယ္က
၀မ္းနည္းလို႔က်လာတဲ့မ်က္ရည္ကို
င႐ုတ္သီးစပ္လို႔က်လာတဲ့မ်က္ရည္နဲ႔ေရာတတ္ေသးပါရဲ႕

ခြဲခြာရမယ့္အခ်ိန္နီးေလ
ျပည္ႀကီးမ်က္႐ွင္ကားဂိတ္ကိုသြားရမယ့္အခ်ိန္နီးေလ
စကားသံေတြတုန္ခါလာတတ္သလို
မ်က္၀န္းေတြဆီမွာ အရည္ေတြပိုလဲ့လာတတ္တယ္
ဒါေတြဟာ
တိုင္ပင္မထားဘဲ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္
ျပဳျမဲျပဳေနၾကတဲ့အျပဳအမူေတြေပါ့

မခြဲခ်င္လည္း ခြဲေနရအံုးမယ္
မလြမ္းခ်င္လည္း အလြမ္းကာလေတြ
႐ွည္ၾကာေနရအံုးမယ္

ဖုန္းထဲမွာအသံခ်င္းနီးသြားရတဲ့ေန႔ရက္ေတြထက္
တာေမြနဲ႔ေနာင္ခ်ိဳၾကားကမိုင္တိုင္ေတြကိုဆြဲခ်ံဳ႕ၿပီး
ၿမိဳ႕ခ်င္းနီးသြားမယ့္ အေနအထားမ်ိဳးဟာ
ညစဥ္ညတိုင္း မၾကာခဏေတာင္းေနမိတဲ့
ကိုယ့္ရဲ႕ဆုေတာင္းငယ္ေလးတစ္ခုရယ္ပါ။ ။

ေႏြႏု(law)

အပိုဆာဒါးေတြျဖတ္ခ်ထားလိုက္တယ္

မီးပံုထဲ ခုန္မဆင္းခင္ ကတည္းက
တြင္းကို ၾကိဳတူးထားၿပီးသား
မနက္ခင္းေတြ လြဲေပးရတိုင္း
ညည့္ပိုနက္လာေပါ့
အေမွာင္ထဲမွာေပ်ာ္သူရဲ့ စံုလံုးကန္းၿခင္းမ်ိဳး
အနာေဟာင္းကို လ်ွာနဲ႔သပ္ အရသာခံတယ္

တစ္သ်ွဴးတစ္စဟာ လမ္းေဘး လံုးေထြးတြန္႔ေၾက
ၿငမ္းလည္း ၿပိဳခဲ့ေပါ့
ငါ့ပုခံုးကို နင္းတက္သြားပါ
ငါက ထုသားေပသားက်ၿပီးသား
အၿမင့္ဟာ နင္းတက္သူေတြအတြက္ တင့္တယ္
ေၿမဇာပင္က ေၾကမြေနၿမဲ

အို
ငါက ထိကရုံးမွ မဟုတ္တာ
ကြ်ဲပုခံုးၿပရင္း မာန္တင္း တက္ေခါက္
အနိမ့္အၿမင့္ တန္းညိွမရတဲ့ ပထမေလွကားထစ္ပဲ
အသက္ကို ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ရႉတယ္

ယဲ့ယဲ့ေလးရွင္သန္ေနရတဲ့ဘဝ
ရင္တစ္ခ်က္ခုန္တိုင္း အိပ္ကပ္စမ္းေနရမွေတာ့
စပ်စ္သီးကုုိခ်ဥ္တယ္သတ္မွတ္
စြန္႔ခြာ ေက်ာခိုင္း လမ္းတိုင္းဟာ
ခေရာင္းေတာ ထ ေနေတာ့တယ္



သူရ (စလင္း)

အဆင္ေျပသလိုေနထိုင္တတ္ျခင္းျဖင့္ ပံုစံခြက္အသစ္ဟာ ဘဝပဲ

လြဲေနစိတ္ကို ခ်ည္ေႏွာင္
ဘဝဟာ အေသပဲမဟုတ္ေတာ့
က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ ရွိလွတဲ႔
သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔
ဝတၱရားကို ျဖန္႔ခ်ျပီးမွ
လူျဖစ္လာတာပဲ
ေနရတာ တန္ပါတယ္ ေလာက …… ။

ေဆာင္းအေရျခံဳအိပ္ေနတဲ့ ညေတြ ၊ ၾကယ္ေတြ ၊ အပင္ေတြ ၊ ေက်းငွက္ေတြ ထိမိတို႔မိႏိုင္သမွ် အားလံုးဟာ ေအးစက္ ။ ရာသီဥေတြ ၊ ေခတ္ေတြ ၊ နီးနီးကပ္ကပ္ ကိုယ့္ရင္ထဲက စိတ္ကအစ ေဖာက္ျပန္ ။ ဓါးသြားကို ျမေနေအာင္ေသြးျပီး ဓါးအိမ္ထဲထည့္ထားသလိုေပါ့ (ကိုယ္မပါဝင္) လူငယ္ေတြအမ်ားစုဟာ ေလွာင္ပိတ္ ။ ဘဝဟာ အေသဆိုတာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး ။ ကန္ေရျပင္ကေန ေဖာက္ထြက္မွ စမ္းေခ်ာင္းျဖစ္မွာပဲ ။ ဆင္ျခင္တံုတရားေလာက္နဲ႔ေတာ့ မလံုေလာက္ဘူး ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ ဆက္ႏြယ္သမွ် သံေယာဇဥ္ လိင္ စတဲ႔အရာအားလံုးဟာ လူ႔က်င့္ဝတ္ထဲမွာ ပိတ္မိေနခဲ႔ ။ ေျပာလို႔မရတာ စကားလံုးေတြမွ မဟုတ္ဘဲ ၊ အသံထြက္မလာမခ်င္း စကားေျပာျခင္းဟာ အထမေျမာက္ႏိုင္ဘူး ။ အသံမထြက္ဘဲ ေနထိုင္မႈနဲ႔ အသားက်လာခဲ႔သူေတြပဲ ဒီေလာကဟာ ေနေပ်ာ္ပါတယ္ ။

ျမိဳ႕ျပကေန အူထြက္ေနတဲ႔
ေလထုေတြ
ညစ္ညမ္းမႈ ပူေလာင္ျခင္း
အသားတံဆိပ္ အတုေလးနဲ႔
ေကာင္းကင္အထိ ထိုးတက္
ငရဲအထိ တိုးဝင္
လူျဖစ္ျခင္း မျဖစ္ျခင္းဟာ
လက္ေတြ ေျခေတြ ေခါင္းေတြနဲ႔
မဆိုင္ေတာ့ဘူး …… ။

အရိပ္တစ္ခုေတာင္းလိုက္တိုင္း အေမွာင္ဟာ အေမာက္ေထာင္လာ ။ အြန္လိုင္းေပၚကေန ႏိုက္ကလပ္ကေန ဘားခန္းကေန အေလာင္းကစား႐ံုေတြကေန အေကာင္းစား ဖက္ရွင္က်မႈေတြနဲ႔ ေခတ္ဟာ ေသြးစီးေၾကာင္းအမွားထဲေပ်ာ္ဝင္ ။ လူထုရဲ႕ ထြက္သက္ကေန ေလထုညစ္ညမ္း သြားသလို ေလထုရဲ႕ ထြက္သက္မွာ လူတိုင္း ပူေလာင္သြားျပီ ။ သံသယေတြကို စိတ္ခ်လက္ခ် ေမြးျမဴဖို႔ အခ်ိန္ပဲ ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ထိုးႏွက္ဖို႔ လက္ေမာင္းကေသြးကို လံုလံုၿခံဳၿခံဳသိမ္းထားရမယ္ ။ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မယ့္အခ်ိန္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ခလုတ္ကသင္းပဲ ။ အျပစ္ရွိတဲ႔လူေတြေသဆံုးဖို႔ အျပစ္မဲ႔တဲ႔လူေတြေသဖို႔မလိုဘူး ။ ဓါတုလက္နက္ေတြထက္ စိတ္ဓါတ္ကို က်ည္ကပ္အျပည့္ျဖည့္ျပီး ေမာင္းခ်ိန္ထားရမယ္ ။ ရန္သူဟာ အေဖျဖစ္ႏိုင္သလို အစ္ကိုလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္ ။ က်ဳပ္တို႔ဟာ ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္သလို ဆိုရွယ္လစ္လည္း မဟုတ္ဘူး ။ အခုခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္နဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈကအစ ပစားေပးမရေတာ့ဘူး ။ အသိဥာဏ္နဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆီကို ဗဟိုျပဳတိုက္ခိုက္လာလိမ့္မယ္ ။ ေျခေတြ ၊ လက္ေတြ ၊ ေခါင္းေတြ ရွိ႐ံုနဲ႔ေတာ့ လူဟာ ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံု မမွန္ႏိုင္ဘူး ။

ေျပာင္းလဲေနတဲ့ သဘာ၀တ႐ားၾကီးထဲ လူဟာ လူျဖစ္ေနေသးဖို႔ ဘာေတြကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ထား႐မွာလဲ ။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလား
ဟင့္အင္း မလံုေလာက္နိုင္ေသးဘူး ။ ကိုယ္ခ်င္းစာတ႐ားလား ေသခ်ာ႐ဲ႕လား...လံုေလာက္နိုင္႐ဲ႕လား ေမးတယ္ ။

အတၱ၊ တဏွာ၊ ကာမ ဘယ္အ႐ာျဖစ္မလဲ ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အားလံုးဟာ သူ႔ေန႐ာနဲ႔သူ တစ္ခုအေပၚ တစ္ခု ေထြးယွက္ေနဖို႔ လိုအပ္လိမ့္မယ္ ။ ေနလိုက္ၾက႐ုံေပါ့ ။ ေနတတ္သလို ေနထိုင္ျခင္းမွလြဲျပီး ဘာကိုေ႐ြးျခယ္ၾက႐မွာလဲ ။ ေလးေထာင့္စတုဂံတစ္ခုကို အ၀ိုင္းလုပ္ဖို႔ မၾကိဳးစားသင္႔သလို အ၀ိုင္းတစ္ခုကိုလည္း ေလးေထာင့္ခ်ိဳးေနဖို႔ လိုဦးမွာလား ။ စတုဂံကို စတုဂံေန႐ာမွာသုံးပစ္ဖို႔နဲ႔ အ၀ိုင္းကို အ၀ိုင္းေန႐ာသုံးတတ္ဖို႔ပဲ ။ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ကူးခတ္နိုင္႐င္ပဲ လူ႔အျဖစ္ လူလမ္းမွာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားနိုင္မယ္ စသျဖင့္ေပါ့ ေသခ်ာတဲ႔ေရြးခ်ယ္မႈေလးကို အာရံုခံအဂၤါမွာ ကပ္ထားဖို႔ လိုတယ္ ။

ေပ်ာ္စ႐ာၾကံဳ႐င္ ေပ်ာ္လိုက္႐ုံကလြဲလို႔ ၀မ္းနည္းစ႐ာၾကံဳ႐င္ ၀မ္းနည္းၾကလိုက္႐ုံေပါ့ ။ မလိုအပ္ဘဲ ဘာေတြကို ဖုံးဖိထား႐မွာလဲ ။ စိတ္ကို အေပါ့ဆံုးေနရာအထိ ပစ္လိုက္တယ္ ။ ခ်စ္ခ်င္႐င္ ခ်စ္လိုက္႐ုံကလြဲလို႔ မုန္းခ်င္ေတာ့လည္း မုန္းလိုက္ၾက႐ုံေပါ့ ။ စတုဂံတစ္ခုကို အ၀ိုင္းတစ္ခုထဲ ႐ိုက္မသြင္းမိမခ်င္း လူျဖစ္႐တာ ေနသာပါတယ္ ။ က်န္းမာေရးခ်ဴခ်ာေနလည္း ေလာကၾကီးဟာ အစဥ္သျဖင့္ေပါ့ ေနေပ်ာ္ပါတယ္ .……... ။

ေက်ာ္ထြန္းႏိုင္ + ေႏြစကူး

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေတာ္လွန္ေရး

အာဖဂန္ ဘက္မွာပန္းေတြစိုက္မယ္ဗ်ာ ။

လက္ရာပ်က္ေနတဲ႔ဝိုင္ေတြ အီတလီညေနခင္းနဲ႔ စိမ္ေသာက္လိုက္ရေအာင္ ။

ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ႔ ကခ်င္ေဆးေပါ့လိပ္ထဲက ယမ္းဆံေတြ ထည့္ျပီး တစ္ဖြာယူရိႈက္မယ္ ။

လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ က်ဳပ္က global လူပ်က္တစ္ေကာင္ပဲ ။

လက္မနဲ႔ ညစ္ထားတဲ႔ အိပ္မက္ေတြ ဆားထည့္ျပီး မ်က္စဥ္းခတ္ေပးပါ ။

ကဗ်ာဟာ ပန္းနာရင္က်ပ္ ျဖစ္ေနလို႔ ။

ကမၻာေက်ာ္ မိုနာလီဇာ ရဲ႕ အၿပံဳးဟာ
မီးခိုးေထာင္းေထာင္းထေနတယ္..။

လၻက္ရည္ေလးတစ္ခြက္ အျမန္ခ်ဗ်ာ ေခတ္ကိုကအခ်ိန္မရလို႔ ။

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ရဲ႕
အ သံုးလံုးသင္တန္းမွာ ကိုယ္က
မူႀကိဳအဆင့္ပါ..။

ဖြာေနရင္းေဆးေပါ့လိပ္ေလးက အစီခံအျပင္ ကိုယ့္လက္ဖ်ားေတြအထိေလာင္ကြ်မ္းသြား ။

ေလာကႀကီးမွာမ်ိဳးတုံးေပ်ာက္ကြယ္
ေတာ့မယ့္ မ်ိဳးစိတ္ေတြရဲ႕ စာရင္းမွာ
ေမတၲာတရားနဲ႔ကိုယ္ျခင္းစာတရားကို
ထိပ္ဆံုးမွာမွင္နီနဲ႔ေရးထားေပးၾကပါဦး။

ေရေႏြးေလးတစ္အိုးေလာက္ အျမန္ေသာက္ပါရေစဦး ပူေႏြးမႈကို ကိုယ္အရမ္းသေဘာက်တယ္ ။

ေဟာ...ဘရူးတက္စ္ ေတြ အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔
ခ်ီလာၾကၿပီ....... ဘရူႏို ကေတာ့
လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာၿပံဳးလို႔...။

ညီေလးေရ....လၻက္ရည္ဖိုးကို ထပ္ၿပီး
စာရင္းတို႔ထားလိုက္ပါဦးကြာ။

ေႏြစကူး + ညီညီနို

ထန္းသမားဘဝ

"" ထန္းသမားဘဝ ""

အၿမင့္တက္တိုင္း

အၿမင့္ကိုေရာက္သတဲ့လား။

ေလသင့္တိုင္း ယိမ္းထိုးေနတဲ့

ထန္းပင္ထိပ္မွာ

အေဖကထန္းလွီး

မမကေၿမအိုးေကာက္

ညီမေလးက ထန္းလက္ေၿခာက္ေတြစုလို႔။

ညီေလးစာအံသံေတြ

ညံေနတဲ့ထန္းတဲထဲမွာ

အိုးကပ္ထဲကဆန္ကိုၿခစ္လို႔

အေမကိုဘာကိုေတြးေနမလဲ။

ငုပ္မိသဲတိုင္

တက္နိဳင္ဖ်ားေရာက္ဆိုတာထက္

ေသခ်ာတာကေတာ့

ၿမဳပ္ေနလို႔ ေပၚမလာနိဳင္တဲ့ဘဝေတြ။

သူရ (စလင္း)

ညီမေလးေရးတဲ႔ ပံုျပင္

ညီမေလးေရးတဲ႔ ပံုျပင္ 

 

 

 

 

 

ဇူလိုင္လဟာ

မပီျပင္တဲ႔ မိုးစက္ေလးေတြနဲ႔ ။

 

ေခတ္ထဲကို စိမ့္ဝင္လာတဲ႔

အလွတရား

ညီမေလးရဲ႕ ပါးျပင္မွာရဲသြားေပါ့ ။

 

မရွက္ပါနဲ႔ကြယ္ ။

 

လက္ဖ်ားေလးကလြဲ(ရင္)

အသိတရားထဲမွာ

ဘယ္အရာက စြဲေဆာင္ႏိုင္မွာလဲ

ကိုယ္က အလွတရားကို

ၾကည့္ရင္းပဲ ႐ူးမယ့္သူပါ ။

 

ွမဆိုင္ေပမယ့္

သူမ လက္သူႂကြယ္က

လက္စြပ္ေလးကို မုန္းမိတယ္

ေစ့စပ္လက္စြပ္ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ဆိုတဲ႔

အေတြးနဲ႔ ။

 

တလႈပ္လႈပ္ ခုတ္ေမာင္းခဲ႔တဲ႔

ဘတ္စ္ကားႀကီးဟာ

အထူး တံဆိပ္ပါ႐ံုကလြဲရင္

ဘယ္ေနရာေရာက္လဲ

ကိုယ္မသိဘူး ။

 

သူမဟာ ကိုယ္ရဲ႕ မွတ္တိုင္ေလးပါ ။

 

ႁပြတ္သိပ္အထိုးခံရတဲ႔

စိတ္ကေလး ပိန္လာျပီ

နဖူးက ေခြ်းစေလးေတြ

သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ

ပင္ပန္းေနရွာေပါ့ ။

 

အမွတ္တမဲ႔ ညီမေလးလက္ထဲက

ဆြဲျခင္းေလးကို လွမ္းဆြဲမိ ။

 

မလန္႔ပါနဲ႔ကြယ္ ။

 

ကိုယ္ ဒီလက္ဖ်ားေလးကို

အထိခိုက္မခံႏိုင္လို႔ ။

 

ထိုင္ခံုေလး လြတ္သြားျပီ

ညီမေလး ထိုင္လိုက္ျပီ

ဆြဲျခင္းေလး ျပန္အေပး

ေဟာ …… ေတြ႔ပါျပီ

သူမလက္ဖ်ားေလး ေအးေနတာ

ဆတ္ကနဲ အထိ

သိလိုက္ရေပါ့ ။

 

ေအးခဲမႈဟာ ကူးစက္ပိုးမႊားလိုလား

ကိုယ့္မွာပါ ေတာင့္ခဲလို႔

တစ္ခုပဲ …

စိတ္ကေလးက ေႏြးလို႔ ။

 

ေက်ာက္႐ုပ္လိုျဖစ္ေနတဲ႔ ကိုယ္က

အေပၚက မိုးအၾကည့္

သူရဲ႕ လည္ဟိုက္အက်ႋီေလးဟာ

မလံုမလဲ ျဖစ္သြားပံုပဲ ။

 

မဟုတ္ရပါဘူးကြယ္ ။

 

လက္ေခ်ာင္းေလးက လြဲ(ရင္)

အာ႐ံုထဲဝင္လာတာ

ဘယ္လို တဏွာမွမရွိပါဘူး

ဘုရားေပါင္းစံု စူးပါေစ

ငရဲေပါင္းစံု က်ပါေစ

စိတ္တစ္ခုလံုးကို ဖံုးထားတာ

ေဆးမဆိုးထားတဲ႔ လက္သည္းေလးပါ ။

 

"ေက်ာင္းေရွ႕ ဆင္းမယ္"

"အင္း ကိုယ္လည္း ဆင္းမယ္"

သူမ ကိုယ့္ကို

တခုတ္တရ ေျပာလိုက္တာ

ရင္ထဲ လိႈက္ျပီး ေပ်ာ္တယ္ ။

 

ထိုေန႔က

ေကာ္ဖီဆိုင္ထိုင္

စကားေတြေျပာ

စိတ္ျခင္း ဖလွယ္

မွတ္မွတ္ရရပါ

သူလက္ေခ်ာင္းေလး

မိုးစိုမွာစိုးလို႔

ကိုယ္ထီးေဆာင္း ေပးလိုက္မိေပါ့ ။

 

ရမၼက္တစ္ခုေပါ့

လိပ္ျပာေတြရဲ႕ သဘာဝ

သူမ သိမွာပါ

သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးကို

ဝဲေနမိတဲ႔ လိပ္ျပာဟာ

ကိုယ္ပါ …… ညီမေလး ။

 

"ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ဆီအျမဲလာတာလဲ" တဲ႔

ေမးတတ္လိုက္တာကြယ္ ။

 

ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ

ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြလို တရွဲရွဲေအာ္ေနတာ*

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါ ညီမေလး ။

 

မင္းလက္ဖ်ားေလးနဲ႔

သပ္တင္လိုက္တာ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ

ႏြဲ႔ျပီး ပါသြားတယ္ေလ ။

 

မယံုၾကည္ဘူးကြယ္

အသက္အရြယ္ဟာ

အာသာေျဖခံစားမႈကို

စလြယ္မသိုင္းေတာ့ပါဘူး ။

 

စိတ္ဆာတိုင္း စားမိတဲ႔အခါ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ

ပီဇာတစ္ခ်ပ္ ျဖစ္ႏိုင္

ဒိုးနပ္တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္

ပူတင္းတစ္လံုး ျဖစ္ႏိုင္

သူမဟာ ကိုယ့္အခ်စ္ကို

ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ကိုက္စားသြားတာ

သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ ။

 

ကိုယ္ဟာ

ကယ္လီဖိုးနီးယားကို မသိဘူး

ေလာ့ခ်္အိန္ဂ်လိစ္ကို မသိဘူး

ကပၸလီကို မသိဘူး

အယ္အယ္ကူးေဂ်ကို မသိဘူး

ဒါေပမယ့္ ……

ညီမေလးႀကိဳက္လို႔

ဟစ္ေဟာ့ပ္ကို ႀကိဳက္ခဲ႔တဲ႔သူပါ ။

 

ကိုယ္ဟာ

ဖယ္ရီကားတစ္စီးပါ

ထမင္းခ်ိဳင့္ေလးတစ္လံုးပါ

ဖဲထီးေလးတစ္လက္ပါ

ေမႊးပြ႐ုပ္ေလး တစ္႐ုပ္ပါ

သူမ လက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔

ပြတ္သပ္တိုင္း ကိုယ္ဟာ

အာလာဒင္ ျဖစ္သြားတဲ႔

ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါ ။

 

ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ

အေငြ႕ပ်ံ သိပ္လြယ္တာပဲ ။

 

ကိုယ္ဟာ

ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး

ေပါက္ၿပဲတဲ႔အထိ

အထိုးခံရျပီးမွ

တေယာတစ္လက္ ျဖစ္ခဲ႔ရသူ ။

 

ေကာ္ဖီက ခါးေပမယ့္

ဇိမ္ဆြဲေသာက္ခ်င္လာသူ

ေဟာ ……

ငပုတ္က လကိုမဖမ္းဘဲ

ကိုယ့္ကို ဖမ္းေတာ့မယ္

ညီမေလး ။

 

ကိုယ့္ရဲ႕

ေယာက်ၤားတံခြန္ဆိုတဲ႔ မာန

ေကာင္းကင္က ျမင့္လြန္းေတာ့

ဓူဝံၾကယ္ေလး ရင္ဝမွာ

က်ကြဲသြားေပါ့ ။

 

ေျပးထြက္ပါရေစ

ေခ်ာင္ပိတ္အရိုက္ခံရေပမယ့္

ကိုယ္ျငိမ္ေနရတယ္

မေဟာင္ပါဘူး

မကိုက္ပါဘူး ညီမေလး

မင္းနဲ႔ ပက္သက္ရင္

ဘယ္အရာမွ ေသြးစို႔မခံႏိုင္ဘူး ။

 

ေပ်ာ္ပါ

ရႊင္ပါ

ကိုယ့္ လိပ္ျပာေလး

လံုေအာင္ထားပါ့မယ္ ။

 

တစ္ခုပါပဲ ညီမေလး

ဘုရားသခင္ေရွ႕မွာ

မင္းလက္ေခ်ာင္းေလးေတြ

တျခားလူကို မေပးလိုက္ပါနဲ႔

ကိုယ္ေသသြားႏိုင္လို႔ ။

 

 

 

 

ေႏြစကူး

ၿခံဳထည္ေလာက္ေအာက္ကိုဝင္ပါ ေကာ္ဖီခြက္ေလး ေႏြးထားတယ္

ၿခံဳထည္ေလးေအာက္ဝင္ပါ ေကာ္ဖီခြက္ေလးေႏြးထားတယ္

                   *********************






ထရီဇာ ……

ကိုုယ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိုေလွာင္ထားတဲ႔ ဝိုင္တစ္ပုလင္းမဟုတ္ဘူး ၊

ကိုယ္ဟာ တိုက္ပြဲဝင္မဲ႔ ျမင္းတစ္ေကာင္ မဟုတ္ဘူး ၊

ကိုယ္ဟာ သမိုင္းဝင္ေက်ာက္စာတစ္ခု မဟုတ္ဘူး ။

လူ ………

…………..

ဟုတ္တယ္

ကိုယ့္ကိုယ္ကို အသြားထက္ထက္ေတြ နစ္ဝင္တဲ႔အထိ ထြန္ယက္ခဲ႔တဲ႔ သာမန္လူ ။

ယစ္မူးတယ္ ။ သိပ္ကိုနက္နဲတဲ႔ အရာေတြထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႔ ။

တရိပ္ရိပ္ခုတ္ေမာင္းလာတဲ႔ ရင္ခုန္သံ ။ အသိအာ႐ံု အေျမွးပါးေလးဟာ ကိုယ္မသိတဲ႔

အခန္းလြတ္ထဲမွာ ေဖာက္ခနဲ ေပါက္သြားတာ ။

ကံၾကမၼာဟာ ကိုယ့္ရင္ဝမွာ ေပါက္ကြဲအားေကာင္းတဲ႔ ဗံုးတစ္လံုးတပ္ဆင္ ေပးခဲ႔႐ံုကလြဲရင္ ေသေစလိုတဲ႔ ဆႏၵမပါဘူး ။

မင္းဟာ သိပ္ကို လွပတဲ႔ ဗံုးတစ္လံုးေပါ့ ထရီဇာ ။

မ်က္ဝန္းလား

အၾကည့္လား

ေသြးသားဆူပြက္ေစတဲ႔ ေကာက္ေၾကာင္း တစ္ခုခုလား

ႏႈတ္ခမ္းလား

အနမ္းလား (မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး)

 ကိုယ္ မသိဘူး ထရီဇာ ။ မင္းလက္ဖ်ားေလး ျမင္႐ံုနဲ႔ ႐ူးသြားတာ ။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ခႏၶာေဗဒနဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈပဲ ။ ဒီလို ကိုယ္ယူဆတယ္ ။

ေနာက္တစ္ခု

ခ်စ္တတ္သူတိုင္းဟာ စိတ္ကူးယဥ္တတ္သြားတယ္ ။ ဝိဥာဥ္ျခင္း လွည့္စား ၊ နာမ္ျခင္း ပူးကပ္ ၊

အခ်စ္ဟာ တတိယကမာၻစစ္အတြက္ ခ်ိဳးျဖဴတစ္ေကာင္ပဲ ။

ေကာ္ဖီခြက္ေတြ အေၾကာင္း

ပန္းသီးတစ္လံုး အေၾကာင္း

ေႏြ မိုး ေဆာင္းေတြ အေၾကာင္း တစ္ခုခု ျဖစ္လိမ့္မယ္ ဒီ Lane ထဲ မွာ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြ တြဲသြားေပါ့ ထရီဇာ …… ။

ေႏြစကူး

ကဗ်ာေမွ်ာ့ႀကိဳဳး

@@ တို႔ စေလွ်ာက္တဲ့ ေျခလွမ္း တို႔ဆက္ေလွ်ာက္မယ့္ တို႔စခန္း @@



တို႔တစ္ေတြက ပုလင္းတူတဲ့ ဗူးဆို႔ေတြ

စိတ္ခ်င္း ယက္ထားတဲ့ အိပ္တစ္လံုးထဲက အဆင္

မတည့္အတူ ေနခဲၾ့က

႐န္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္နဲ႔ လက္တြဲ မျဖဳတ္နိုင္သူေတြ

လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲတယ္

ေစးကပ္စြာ စည္းလံုးခဲ့ၾကတယ္

စိတ္ထဲမၾကည္တဲ့အခါ စိတ္ဆိုးခ်င္ ဆိုးၾကတာေပါ့

သို႔ေပမဲ့

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ေတာ့ စိတ္မေကာက္ၾကဘူး

ဘယ္လိုသေဘာထားေတြ ကြဲၾက ကြဲၾက

ကဗ်ာျမစ္ျပင္ေပၚေ႐ာက္႐င္ တစ္သားထဲလွမ္းတယ္

ကဗ်ာအ႐ိပ္ေအာက္မွာဆို တစ္ထပ္ထဲခိုတယ္..။


ဒီၾကိဳးေလးေတြဟာ

အေ႐ာင္အေသြးစုံတယ္

အေမွာင္ပါမယ္ ၊ အလင္းပါမယ္

အစိမ္း ၊ အနီ ၊ ၀ါ ၊ ျပာ၊ ညိဳ ၊ နက္

အျဖဴခ်ည္သက္သက္ ကဗ်ာေပၚမွာ ေဆးစက္ျခယ္

စိတ္႐င္းနဲ႔ ထြန္းတယ္

စိတ္အခ်င္းခ်င္း လင္းတယ္

ေမွ်ာ့ၾကိဳးေလးတစ္ခုလိုပဲ

အက်ယ္ အက်ဥ္း ၾကားမွာ ၀င္ဆံ႔နိုင္ျခင္းေတြနဲ႔

အေလွ်ာ့ အတင္း ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္

ဒီေန႔ဟာ

ငါတို႔ေတြ႐ဲ႕ ေျခလွမ္း

ငါတို႔ေတြ႐ဲ႕ စခန္းကို

တက္ညီ လက္ညီ လွမ္းဖို႔

ငါတို႔ေတြ႐ဲ႕ ပထမေျခလွမ္းပဲ

အားမာန္အျပည့္

ကဗ်ာေမွ်ာ့ၾကိဳးဆိုတဲ့ စခန္းသာဆီ သို႔.........

ေ႐ြ႕.....

ေ႐ြ႕.....

ေ႐ြ႕.....။။။။
ြ




ေက်ာ္ထြန္းႏိုင္

ဒိုင္ယာရီ

@@@ ဒိုင္ယာရီ @@@





မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ ...

ပူေလာင္ေနတဲ႔ ညကိုဆာတယ္ဗ်ာ
အခိုးေဝေနတဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ကိုဆာတယ္ဗ်ာ
အလွ်ံညီးေနတဲ႔ မီးလင္းဖိုကိုဆာတယ္ဗ်ာ


က်ဳပ္ခင္ဗ်ားကို ဆာတယ္
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ ... ။


အိမ္ေခါင္မိုးၾကားက ယိုစိမ့္က်တဲ႔
လေရာင္ဟာ ခင္ဗ်ားေပါ့
က်ဳပ္ဆုေတာင္းသံျပည့္ေအာင္
မေနနိုင္မထိုင္ႏိုင္ ခုန္ဆင္းလာတဲ႔
ဓူဝံၾကယ္ဟာ ခင္ဗ်ားေပါ့
က်ဳပ္ကို ကိုင္လႈပ္ေပးပါ
က်ဳပ္ဟာ ပက္စီပုလင္းတစ္လံုးပါ
က်ဳပ္ဟာ ဘီယာပုလင္းတစ္လံုးပါ
မျမိဳႏိုင္ မသိပ္ႏိုင္
က်ဳပ္ရင္ဘတ္ၾကားက ထြက္လာသမွ်
အျမဳပ္တစီစီဟာ ခင္ဗ်ားေပါ့ ... ။


အရက္ပုလင္းခြံေတြထဲမွာ
စီးကရက္ဘူးခြံေတြထဲမွာ
ကြမ္းယာအိတ္ေတြထဲမွာ
ခင္ဗ်ားရင္ခြင္ထဲမွာ
က်ဳပ္ဟာ အဆိပ္ကို အေႏြးထည္လုပ္ဝတ္ခဲ႔သူပါ
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ ... ။


ေဆာင္းခိုေနသမွ်
ကမာၻတစ္ျခမ္းဟာ ေအးခဲ
ၿမိဳ႕ျပတစ္ခုလံုး ေအးခဲ
တစ္အိမ္လံုးေအးခဲ ေနပါေစ
ခင္ဗ်ားရွိတဲ႔အခန္းေလးက ေႏြးဆဲပဲဗ်
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ရဲ႕ ။


ေတာင့္တ ခင္ဗ်ားအၿပံဳးေလး
ေတာင့္တ ခင္ဗ်ားႏႈတ္ခမ္းေလး
ေတာင့္တ ခင္ဗ်ားေပးတဲ႔ ညတာတိုတိိုေလး
မိသားစုေလးတစ္ခုစာ
လူအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုစာ
က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
'ေဖေဖႀကီး' 'ေမေမႀကီး' လို႔ေခၚမယ့္
ခ်ာတိတ္ေပါက္စေလးေတြက အစ
က်ဳပ္တို႔ေသြးသားနဲ႔ ရင္းႏွီးတည္ေဆာက္ၾကပါစို႔
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ ။


New York ဟာၿမိဳ႕ျပတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း
ဟစ္တလာဟာ စစ္မုဆိုးျဖစ္ေၾကာင္း
ဧဒင္ဟာ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း
က်ဳပ္တို႔ မသိခဲ႔သမွ်
က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ သားနဲ႔သမီးေတြကိုေျပာျပမယ္
ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ တက္တဲ႔ကိစၥ
စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုက္တဲ႔ကိစၥ
ထမင္းေၾကာ္တစ္ပြဲကို ႏွစ္ေယာက္လုစားခဲ႔တဲ႔ကိစၥ
က်ဳပ္တို႔ သိခဲ႔သမွ်
သူတို႔ေလးေတြ မသိရေအာင္
ထိန္းသိမ္းထားၾကပါစို႔
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ ။


ဒီလိုေပါ့ မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ေရ
က်ဳပ္တို႔အေရျပားေလးေတြ တြန္႔လာတဲ႔အထိ
က်ဳပ္တို႔အ႐ိုးအေၾကာေတြ တံု႔ဆိုင္းလာတဲ႔အထိ
က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္
မိုက္မိုက္မဲမဲ ကိစၥေလးေတြကို
ေသေသခ်ာခ်ာ ဆင္ျခင္ၿပီးမွ
တိတိက်က် ဆက္မွားၾကတာေပါ့
မခင္ေက်ာ့ေက်ာ့ခိုင္ေရ ..... ။ ။











ေႏြစကူး

ေျခာက္ပစ္ကင္းဖို႔ မလိုပါဘူး ေစတနာေလးသာ ေလွ်ာ္ဖြတ္ခဲ႔ပါ

ေျခာက္ျပစ္ကင္းေနဖို႔ မလိုပါဘူး ေစတနာတ႐ားေလးေတာ့ ေလွ်ာ္ဖြတ္ခဲ့ပါ
=============[============

တ႐ားမွ်တမႈလား

မတ႐ား မမွ်တမႈလားဆိုတာ

ေ႐ွ႕တမ္းတင္ျပီး စဥ္းစားဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့လိုက္တဲ့အခါ

အတၱေတြက ပန္းခင္းၾကီးလို

သာယာသြားေစတယ္...။

တကယ္တမ္း နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ႐င္ဆိုင္႐တဲ့အခါမွာ

သိကၡာတ႐ားေတြ မာေက်ာနိုင္ဦးမလား……

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၀န္ခံ႐႐င္

သံသယျဖစ္စ႐ာပဲ..။

အေမွာင္ကၾကီးဆိုးေနတဲ့

ေခာတ္ပ်က္ၾကီးထဲမွာ

ပိုးစုံးၾကဴးေလာက္ အလင္းေလးဟာ

ကိုယ္တို႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင္ခ်က္ပဲေပါ့...

ပိုးစုံးၾကဴးေလာက္ စိတ္အလင္းျဖဴျဖဴေလး႐ိွ႐င္ကိုပဲ

အားလံုးက ဦးညႊတ္ဖို႔အသင့္ေပါ့...။

       ကဲေျပာ

ခင္ဗ်ား အာမခံနိုင္မယ္ဆို႐င္

လင္းျပလိုက္ပါ....။





ေက်ာ္ထြန္းႏိုင္

ရနံ႔

ေခြ်းနံ႔တစ္ခု ။
ေမႊးပ်ံ႕ေနျခင္းျဖင့္
ညွီစို႔စို႔ဆိုးဝါးစြာျဖင့္
မေသခ်ာဘူး
ရနံ႔တစ္ခုရဲ႕ဘာသာေဗဒ
သိပ္ေတာ့နားမလည္
ဒါေပမယ့္ ....
လိုအပ္တယ္ ။

ကိုယ္ေတာင့္တမိတဲ႔ ေခြ်းနံ႔
ဘယ္နားကထြက္လာသလဲ
မိန္းမတစ္ေယာက္ဆီကလား
ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ဆီကလား
မတိက် ..... မေသခ်ာ ။
ဘယ္ကလဲ
ထပ္တလဲလဲပဲ ေမးတယ္
သနပ္ခါးလိမ္းထားတဲ႔ ပါးျပင္ကလား
ဆိုးေဆးမထိထားတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းကလား
ကိုယ္မျမင္ဖူးတဲ႔ ရင္သားေပၚကလား
ဒါမွမဟုတ္
ဟိုးးး
အတြင္းတစ္ေနရာရာကလား
အတိအက်ေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္
ဒီေခြ်းနံ႔ေလးကို တယုတယေတာင့္တ
ကိုယ္ဟာေၾကာင္တစ္ေကာင္လို
ရွာတယ္
ေခြးတစ္ေကာင္လို အနံ႔ခံၾကည့္တယ္
နဖူးျပင္က ဆံႏြယ္စေတြကေန
ေျခမေပၚက်သြားတဲ႔ ေခြ်းစေလးေတြအထိ
တယုတယလိုက္နမ္းမိ ။


လိပ္ျပာမလံုတဲ႔ အၾကည့္ေတြ
သံသယအနံ႔ေတြနဲ႔
တယူသန္ရူးသြပ္မႈေတြဟာ
အာ႐ံုေၾကာဆီ အလ်ားထိုး ဝင္ေရာက္
သူမနဲ႔ ကိုယ့္ၾကားမွာ
ေသြးသားေတာ္စပ္မႈ ရွိေကာင္းရွိမယ္
ဒါေပမယ့္
ဒီေခြ်းနံ႔ကို တစ္ကမာၻလံုးက
မိန္းမတိုင္း မပိုင္ဆိုင္နိုင္ေလာက္ဘူး
ဘာလုပ္ပစ္ရမလဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ
စစ္ေဆးဖို႔လိုလာျပီ ။



ေခတ္ေဟာင္းမွာ ေခြ်းတဒီးဒီးက်ေနတဲ႔ ပံုျပင္ေတြ
မဖတ္ျဖစ္(မဖတ္ခ်င္)
ဘိန္းစားေဆးငတ္ မျဖစ္ေအာင္
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ လုပ္ယူလိုက္တယ္ ။
မ်က္လံုးကို မွိတ္လိုက္တာနဲ႔
ေခြ်းနံ႔ဟာ အာရံုေၾကာထဲ ဝင္လာ
ကိုယ့္စိတ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ Rape လုပ္ပစ္
ဒီလိုမွမလုပ္ရင္
သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ အနံ႔ခံေခြးျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ ။
လိုအပ္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိမ္ပစ္
ဘုရားသခင္ဟာ
ဒီလိမ္ညာမႈအေပၚ လိပ္ျပာလံုေနလိမ့္မယ္ ။


လက္ဖ်ားေလးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါလာ
အံၾသမႈလား
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလား
ဘာလဲ .....
ေခြ်းနံ႔ေလာက္နဲ႔ေတာ့
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာေဖာက္ျပန္မႈ မျဖစ္ႏိုင္
လိပ္စာမဲ့ စာအိတ္တစ္လံုး
Love 1500 & Fucking relationships ဆိုတဲ႔
တံဆိပ္ေခါင္းနဲ႔
က်ဳပ္တို႔ဟာ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္
အိပ္ေမာၾက
မ်က္လံုးဖြင့္လ်က္ ..... ။

အယူအဆေတြ
အေတြးအေခၚေတြ
စသျဖင့္ေပါ့
ေခြ်းမထြက္ဘဲ လုပ္လို႔ရသမွ်
စိတ္ရဲ႕ ျပတ္ရွနာေတြ
အျပင္းစား ေဆးသိပ္မႈနဲ႔
ငါ့ကမာၻငါ မွ်ားေခၚလိုက္ၿပီ ..... ။


ေတာင့္တမိတဲ႔ ေခြ်းနံ႔ဟာ
အိုးဇုန္းလႊာ အေပါက္ကေနထြက္သြားၿပီ ။
သူမဟာ ရွားပါးလူျဖစ္ရုပ္ႂကြင္း
အရိုးခ်င္းပူးကပ္
ေက်ာဘက္မွာ
တက္တူးအသစ္စက္စက္ကေလးတစ္ခု
စိတ္ပါပါထိုးပစ္
အန႔ံခံပစ္
ေခြ်းနံ႔ထက္ ေသြးညွီနံ႔ေတြပဲ က်ဳပ္ႏွာသီးဝမွာ တြဲခိုသြားတယ္ ။









ေႏြစကူး

2014

အာမခံဖို႔ေတာ့လိုမယ္

@@@ အာမခံဖို႔ေတာ့လိုမယ္ @@@





ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကမာၻ႕လူသားတစ္ေယာက္ပါ...

ကမာၻၾကီးကို ဘယ္လိုတိုးတက္ေအာင္ လုပ္႐မွန္းမသိေပမဲ႔

ကမာၻၾကီးကိုေတာ့ မဆုတ္ေလ်ာ့ေစခ်င္ခဲ့ပါဘူး...။

 ကၽြန္ေတာ္ဟာ ျမန္မာျပည္သားတစ္ေယာက္ပါ...

ျမန္မာျပည္ကို ဘယ္လိုတိုးတက္ေအာင္ မလုပ္တတ္ေပမဲ့

ျမန္မာျပည္ကိုေတာ့ မႏြမ္းပါးေစခ်င္ခဲ့ပါဘူး...။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဧ႐ာ၀တီကို ခ်စ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ...

ဧ႐ာ၀တီကို ဘယ္လိုကာကြယ္႐မွန္းမသိေပမဲ့

ဧ႐ာ၀တီကို ထာ၀႐ ႐ွင္သန္ေစခ်င္ခဲ့သူ...။

လက္ပန္ေတာင္

သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕

သစ္ေတာ

ျမစ္ဆံု

ဘာပဲျဖစ္ေပါ့...

ဘယ္အခ်ိန္ပဲျဖစ္ျဖစ္...

အက်ိဳးအျဖစ္ အဆိုးအျပစ္ကို

ထင္သာေစခ်င္ခဲ့သူ...

သုံးခ်ပ္ေမွာက္ ဖဲသမားလို

မလွည့္ဖ်ားသင့္ပါဘူး...

(မလိမ္မညာ မလွည့္စားပါဘူးဆို႐င္)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ေတြကိုပံုေအာကစားပစ္မယ္

သန္႔႐ွင္းတဲ့ games ေတာ့ ျဖစ္ဖို႔အာမခံေပါ့...။




ေက်ာ္ထြန္းႏိုင္

အျခားမဲ႔ ျမိဳသိပ္ျခင္း

@@ အျခားမဲ႔ ၿမိဳသိပ္ျခင္း@@


စကၠန့္႔ေတြတစ္ခုျပီးတစ္ခုျဖတ္သန္းသြားတိုင္း
မင္းနဲ႔ငါေဝးကြာျခင္းတံတိုင္းေတြအထပ္ထပ္ျခား
ငါ့ႏွလံုးသားမွာဒဏ္ရာေတြမ်ားခဲ႔ပါျပီ
မဏိစႏၵာ

ေရာင္နီဦးရဲ့သခင္မမင္း
ငါမပိုင္တဲ႔ငါရဲ့ဘုရင္မ
မင္းဘ႑ာတံဆိပ္တပ္
ငါရင္ရိပ္ကိုရိုက္ခ်ဳိး
ရာဇဝင္မွာနာမည္ဆိုးမတြင္ေအာင္
ေျခဖဝါးကိုေက်ာ္ေမာ္ေတာင္
မႀကည့္ဝံ႔ခဲ႔ရပါဘူးထိပ္ထားရယ္။

မခ်စ္လို႔တမင္မႀကင္ဟန္နဲ႔တိမ္း
မင္းေယာကၤ်ားတို႔ႏွလံုးသားက
စိမ္းကားျခင္းအေရာင္နဲ႔
တလက္လက္ထေနတယ္လို႔
မ်က္ႏွာေတာ္အလိုမက်လို႔ၿငဴစူရင္လည္း
အထင္လဲြခံအံႀကိတ္ခပ္မဆိပ္ေနမွာပါေဒဝီ။
ခ်စ္ျခင္းဆိုတာပိုင္ဆိုင္မႈလို႔
ဘယ္ခါမွမစဥ္းစား
မင္းမ်က္ဝန္းညိဳညိဳနဲ႔
အျပံဳးေပ်ာ္အေျကာင္းေလးပဲေတြး
အက်ြန့္ရင္ထဲေအးျမရပါရဲ့
ႏွလံုးသားရဲ႔ဧကရီ ရယ္
သခင္မမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ညိုးရင္
မီးေတာက္မတတ္ရင္က
ပူေလာင္ဗ်ာခတ္မေနတတ္တာ
ထိပ္ထားမသိေအာင္သရုပ္ေဆာင္
ခပ္တည္တည္မာန္ထုတ္
ဟန္ေဆာင္ဖို႔အလုပ္ရႈတ္ေနရသူပါ။

ဒါပါပဲေဒဝီ
အရွင္ပိုင္တဲ႔မင္းဘ႑ာ
ကိုယ့္အတြက္မဟုတ္မွန္းသိေပမဲ႔
တစ္ဖက္သတ္မ်က္ကန္း
ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးရဲ့ျမတ္ႏိုးခန္းကို
တမင္တကာဖြင့္ဟ
သခင္မသိေအာင္မျပေတာ့ပါဘူး
ႏွလံုးသားရဲ့လိုခ်င္မႈကိုသိမ္း
ကြ်န္ယံုတစ္ေယာက္လို
ခပ္စိမ္းစိမ္းခစား
သခင္မအပါးေတာ္ျမဲေပမဲ႔
ေျခဖဝါးအထက္ကိုေက်ာ္
မ်က္ေတာင္ေတာင္ေမာ္မဖူးေတာ့မွာ
သခင္မ မသိပါေစနဲ႔
နားမလည္ပါေစနဲ႔ေတာ့ေလ။

အရိပ္

္

၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ က်ဳပ္တို႔ဟာ ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္ေဆာင္ထားသင့္တယ္

၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ က်ဳပ္တို႔ဟာ ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္ ေဆာင္ထားသင့္တယ္

ေအးစက္ေနတဲ႔ သဲအိုးေလးအကြဲေလးကို ေရျဖည့္လိုက္တယ္ ဒါဟာ လက္ရွိ Social website ေပၚက ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ Icon ပဲ ။ ႂကြပ္ဆတ္ဆတ္ျဖစ္ေနတဲ႔ အတၱက တစ္ေယာက္ထဲေဘာင္ဘင္ခတ္လို႔ ။ စိတ္ဟာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို တစ္ခ်ိဳ႕က ဒါဗင္ခ်ီနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕က ဦးေငြကိုင္နဲ႔ တကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ဟာ ကိုယ့္႐ုပ္အေသေတြ ကိုယ္ျပန္ေငးေနရတဲ႔ ေကာင္ေတြပါ ။ မွန္စာတိုက္ျပီးသားႀကိဳးေတြနဲ႔ ႐ုပ္ေသး႐ုပ္ေလး လိုခ်င္တယ္ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထိအခိုက္မခံခ်င္ေတာ့တဲ႔အခါ နာက်င္မႈအတြက္ အဖိုးတန္ကြန္ဒံုးေတြ လိုလာၿပီ ။
တရဲရဲ ေတာက္ေလာင္ေနတဲ႔ စီးကရက္မီးေလးကို လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ပံုစံခြက္ထဲထိုးေခ်ပစ္လိုက္ ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ မီးျငိမ္းေတာင္က ေခွ်ာ္ရည္ေတြပဲ ။ ငယ္ငယ္က ဘုရားပြဲေစ်းမွာ စကၠဴျမင္း႐ုပ္ေလး ပူဆာဖူးတယ္ ။ တကယ္ေတာ့ စကၠဴျမင္းေလးဟာ က်ဳပ္နဲ႔ သိပ္တူတာပဲ ။ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဝါဒေတြနဲ႔ ကိုယ္ရည္ေသြးဟန္ပန္ေတြကလြဲရင္ ေျခတစ္လွမ္းေတာင္ ကိုယ့္ခြန္ကိုယ့္အားနဲ႔ မ႐ုန္းႏိုင္ဘူး ။ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုယၾကည့္တယ္ တစ္ခါတစ္ခါ မ်က္စပစ္ထားတဲ႔ သံသယေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ႔္ကို ပစ္ပယ္လိုက္တယ္ ။ စိုင္ေကာ္မွ ၿခံဳေပၚေရာက္မယ့္ ေခတ္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ စိုင္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ ။ ေခြးျဖစ္ခဲ႔ရင္ေတာင္ ေကာက္႐ိုးပံုေစာင့္ရတာထက္ ျပာပံုထဲပဲတိုးေနခ်င္တယ္ ။ အေျခခံစိတ္ခံစားခ်က္ဟာ ကိုယ့္အနာကိုယ္လွ်ာနဲ႔သပ္ရသလိုပဲ ။ အရသာခံလိုျခင္းမရွိဘူး ။
တယ္လီကြန္ဖရန္စီနည္းပညာေတြနဲ႔ တိုးတက္လာျခင္း
လူေကးမီးယားေရာဂါေတြနဲ႔ ဆုတ္ယုတ္လာျခင္း စတဲ႔သတင္းေတြဟာ က်ဳပ္တို႔အတြက္ အီးဇီးတူး(သေႏၶတားေဆး)တစ္ကဒ္ဖိုးေလာက္ေတာင္ အေရးႀကီးပံုမရဘူး ။ ကမာၻေျမကို ေသြးအစစ္ေတြ ေဖာက္လွဴခ်င္တယ္ ။ သစၥာတရားဟာ ကိုယ္ခႏၶာေပၚက အေသးစားေသြးေၾကာမွ်င္ေတြလိုပဲ ေစာက္ရမ္း ေပါက္ၿပဲလြယ္တယ္ ။ မ်က္လံုးေတြပြတ္သပ္ လက္ညိွဳးေတြ ေလွ်ာက္ထိုးေနေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔ အခုထိ မွန္ မၾကည့္ျဖစ္ေသးဘူး ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခိုးဝွက္ထားတဲ႔ Location ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Save မႏွိပ္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ bat.file ေတြဟာ က်ဳပ္တို႔ပဲ ျဖစ္သြားတယ္ ။





ေႏြစကူး